Nijhof terug bij Tauw

Mischa Brendel

Een interview met Annemieke Nijhof, die na 14 jaar terugkeert bij advies- en ingenieursbureau Tauw.

Voor Annemieke Nijhof zijn het drukke tijden. De ingenieur stapte in 2011 op als Directeur Generaal Water bij Verkeer en Waterstaat om in november bij ingenieursbureau Grontmij plaats te nemen als lid van de Raad van Bestuur. Na twee maanden echter stapte ze ook hier weer op, omdat de omstandigheden binnen dit bedrijf sterk waren gewijzigd ten opzichte van de zomer, toen ze de baan had geaccepteerd. Deze maand trad ze toe tot de directie van Tauw Group, waar zij in de loop van 2013 Bram de Borst op zal volgen als CEO.

Nijhof keert hiermee terug naar de plek waar zij haar carrière in 1991 begon als projectmanager en in 1996 hoofd werd van de sector Water binnen het bedrijf. ‘Het voelt als thuiskomen’, vertelt ze. ‘Het is net als met je eerste vriendje, een eerste baan is heel bepalend voor je. En er lopen ook nog veel bekende gezichten rond. Heel erg leuk!’ Nijhof realiseert zich echter goed dat het Tauw van nu niet meer hetzelfde bedrijf is dat ze veertien jaar geleden verliet. ‘Tauw heeft zich ontwikkeld. Het bedrijf is gegroeid en verder geprofessionaliseerd. En ik ben natuurlijk ook niet meer precies dezelfde persoon als toen ik vertrok. In dat opzicht is het een kwestie van opnieuw beginnen. Je moet het bedrijf in dat opzicht weer leren kennen.’

Hoewel ze het prima naar haar zin had bij Tauw, besloot ze in 1998 de overstap maken naar Den Haag, waar ze bij het ministerie van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap aan de slag gaat als Coördinator Technische Wetenschappen. De belangrijkste reden voor Nijhof om dit te doen, was dat ze graag ook wilde werken aan de andere kant van het beleid. Ze stelde zich hierbij de taak om te werken aan de zaken waar ze zelf eerder bij Tauw tegenaan liep, zoals problemen met het verkrijgen van vergunningen, omdat hier geen duidelijk of compleet beleid voor was. ‘Mijn doel was om het beleid nauwer op de uitvoering aan te laten sluiten.’

In de jaren daarop betrok Nijhof verschillende functies binnen de overheid: ze werd plaatsvervangend directeur van de directie Externe Veiligheid bij het ministerie van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer en daarna Raadadviseur van minister-president Balkenende. In 2008 keerde ze echter terug naar het vakgebied waar ze begon, als Directeur Generaal Water bij het ministerie van Verkeer en Waterstaat. ‘Water loopt als een rode draad, of liever gezegd een blauwe slinger door mijn carrière.’

In 2011 stapt ze echter op uit Den Haag, vanwege de ‘verruwing in de politiek’ zo liet ze in een interview met het NRC weten. Hierbij doelde ze op de PVV, die in de coalitie als gedoogpartner van het kabinet een belangrijke rol kreeg. Nijhof: ‘Een topambtenaar moet volledig toegewijd zijn aan de politieke bazen om zijn of haar taak goed te kunnen vervullen. In het verkiezingsprogramma van de PVV stonden zoveel punten die over mijn persoonlijke grenzen heen gingen dat ik besloot dat ik mij niet volledig kon inzetten voor politici die deze agendapunten onderschreven.’ Ze benadrukt dat dit geen enkele kritiek is op collega’s die bleven zitten, maar dat het om een puur persoonlijke afweging ging.

Zo’n zelfde afweging maakte Nijhof onlangs, toen ze na slechts twee maanden indiensttreding als lid van de Raad van Bestuur bij Grontmij alweer opstapte. Het was echter geen overhaastte beslissing, zo vertelt ze: ‘Ik heb hier goed over nagedacht en het is geen kritiek op Grontmij. Bij dat bedrijf zitten hardwerkende ingenieurs en dat is ook de reden dat ik er heen ging. Maar de gesprekken over mijn bijdrage aan het bedrijf waren in juli al; op dat moment was niet te voorzien dat Grontmij zich een paar maanden later in een heel andere situatie zou bevinden.’ Ze had zin om haar tanden erin te zetten. Ze zou verantwoordelijk worden voor het segment Water & Energie, Duurzaamheid, en de regio’s Groot-Brittannië, Midden- en Oost-Europa. Toen ze in november aan de slag ging, was de bedrijfssituatie echter zo veranderd, dat er een complete nieuwe strategie nodig werd geacht. ‘Ik heb mezelf na zes à zeven weken afgevraagd of ik er voldoende vertrouwen in had dat ik het werk zou kunnen doen waarvoor ik was aangenomen’, legt Nijhof uit. ‘En ik kwam tot de conclusie dat dit niet zo was. Dus leek het me beter om er dan uit te stappen voordat ik er echt in zat.’

Dat Nijhof na haar vertrek bij Grontmij vrijwel meteen bij Tauw aan de slag kon, is geen toeval, vertelt ze. ‘Het was bekend dat ik uit Den Haag zou vertrekken, dus er liepen al gesprekken met meerdere partijen, waaronder met Tauw. De lijn was dus nog open en ik heb na mijn vertrek bij Grontmij de stoute schoenen aangetrokken en eind december opnieuw contact met ze opgenomen.’ Bij Tauw was men nog steeds enthousiast over Nijhof en ze kon daarom snel aan de slag, ditmaal als lid van de directie onder voorzitterschap van De Borst die zij in 2013 als CEO zal opvolgen. Wat De Borst daarna gaat doen, ligt nog open. ‘Ik ken Bram vanaf de eerste dag dat ik hier kwam werken en hij is nog steeds van onschatbare waarde voor het bedrijf.’

Nijhof heeft er in ieder geval erg veel zin in: ‘Ik ben van huis uit procestechnoloog en ik verheug me er erg op dat ik vanuit dat vakgebied ook weer aan allerlei activiteiten kan deelnemen. Het is hetzelfde, maar toch anders. Je moet niet met het oude beeld dat je hebt de toekomst in gaan, maar ik heb hier eerder rondgedobberd en daardoor voelt het toch vertrouwd.’

Lees ook

Nieuws brief
* indicates required